RSS

Monthly Archives: Հոկտեմբերի 2014

Ամեն անգամ Քեզ տեսնելիս…

Տիկին Նունե մի ասա, մի հրաշք ասա

Հայկական կակաչ (Papaver Armeniacum)

sarmosԱմեն անգամ Քեզ տեսնելիս…

View original post 187 more words

Advertisements
 

Գառնիի տաճարն ու Գեղարդավանքը աշնան հագուստով

Նկարագրություն:

Հոկտեմբերի 21-ին 4-րդ և 5-րդ դասարանցիների հետ աշնանային ուսումնահետազոտական-հայրենագիտական ճամփորդության մեկնեցինք դեպի Գառնիի տաճար և Գեղարդի վանք: Մինչ այդ արդեն ծանոթացել էինք այս վայրերի հետ, ուսումնասիրել պատմությունը, և մշակումներ արել: Գառնու տաճարի մասին մեկմեկու պատմեցինք ու լսեցինք բոլորով միասին , իսկ Գեղարդի վանքի մասին պատմեց Առաքելը:

Չարենցի կամարի մոտ էլ կանգ չառնել չէինք կարող ու Հայաստան աշխարհի անուշության մասին գովք չանել էլ չէինք կարող:

 

Պիտակներ՝

Աշնանապարտեզ

Նոր տնկիներ՝տուաներ( նոճու տեսակ), որոնք շատ արագ գտան իրենց տեղը դպրոց-պարտեզի աշնանային այգում, տերևաթափ, աշուն՝ ոսկե դեղին,  առույգ սեբաստացիներ: Սա է մեր ամենաաուշունը, ոսկե աշունը՝ Դպրոց-պարտեզի:
 

Պիտակներ՝

Անօգնական սերը

Մի անգամ զգացմունքները գնացին մի կղզի՝ հանգստանալու: Նրանցից ամեն մեկը յուրովի կազմակերպեց իր ժամանցը: Հանկարծ հայտնեցին անսպասելի փոթորիկի մասին և բոլորին խորհուրդ տվեցին հեռանալ կղզուց:

Հայտարարությունը խուճապ առաջացրեց, բոլորը նետվեցին իրենց նավակները: Անգամ վնասված նավակները նորոգվեցին և գործի դրվեցին:

Մինչդեռ Սերը չէր ցանկանում հեռանալ կղզուց, սակայն մութ ամպերը կուտակվում էին, և Սերը հասկացավ, որ հեռանալու ժամանակն է: Ավաղ, ազատ նավակներ այլևս չկային: Սերը նայեց շուրջը՝ նավակ գտնելու հույսով:

Ճիշտ այդ պահին Բարեկեցությունն էր անցնում շքեղ նավակով: Սերը ձայն տվեց.

— Բարեկեցություն, խնդրում եմ ինձ էլ վերցրու քո նավակը:
— Ոչ, — ասաց Բարեկեցությունը, — իմ նավակը լի է հարստությամբ, թանկարժեք քարերով, ոսկով և արծաթով, քեզ համար տեղ չկա:

Քիչ անց Սնափառությունն էր անցնում գեղեցիկ նավակով:

— Օգնիր ինձ, Սնափառություն, մնացել եմ կղզում և նավակի կարիք ունեմ: Վերցրու ինձ քեզ մոտ:

Սնափառությունը մեծամտորեն պատասխանեց.

— Չեմ կարող քեզ վերցնել, քո ցեխոտ ոտքերը կկեղտոտեն նավակս:

Այնուհետև անցնում էր Վիշտը: Սերն օգնություն խնդրեց նրանից, սակայն՝ ապարդյուն:

— Չեմ կարող վերցնել քեզ ինձ մոտ, շատ տխուր եմ, ուզում եմ մենակ մնալ, — ասաց նա:

Երբ մի քանի րոպե անց Երջանկությունն անցավ նավակով, Սերը կրկին օգնություն խնդրեց: Սակայն երջանկությունն այնքան գոհ և ուրախ էր, որ ոչ ոք և ոչինչ նրան չէր հուզում:

Սերն արդեն անհանգստանում և հուսահատվում էր:

Անսպասելիորեն ինչ-որ մեկը ձայն տվեց. «Սեր, արի ինձ մոտ, ես քեզ կտանեմ»:

Սերը չգիտեր, թե ով այդքան մեծահոգի և վեհանձն գտնվեց, սակայն իսկույն թռավ նավակը՝ թեթևացած այն մտքից, որ ինքն արդեն ապահով տեղ կհասներ:

Նավակից իջնելիս Սերը տեսավ Գիտելիքին և զարմացած հարցրեց.

-Չգիտե՞ս, թե ինձ ով օգնեց այնպես մեծահոգաբար այն դեպքում, երբ ոչ ոք չուզեց օգնել:

Գիտելիքը ժպտաց և ասաց.

— Դա Ժամանակն էր:

— Իսկ ինչո՞ւ ժամանակն ինձ վերցրեց և ապահով տեղ հասցրեց, — հարցրեց Սերը:

Գիտելիքը ժպտաց և իմաստուն պատասխան տվեց.

— Որովհետև միայն Ժամանակը գիտի քո իրական արժեքը և թե ինչի ես դու ընդունակ:

Այս աշխարհում միայն Սերը կարող է խաղաղություն և իրական երջանակություն բերել:

Իսկապես, երբ հաջողակ ենք, բարեկեցիկ կյանք ենք վարում, անտեսում ենք սերը: Երբ ինքներս մեզ կարևորում ենք, մոռանում ենք սիրո մասին: Միայն ժամանակի ընթացքում ենք հասկանում սիրո կարևորությունը: Մինդեռ ինչո՞ւ այդքան սպասել, ինչո՞ւ սերը չդարձնել մեր կյանքի ուղեկիցն այսօր:

աղբյուր՝ qahana.am

 

Դպրոց-պարտեզի աշուն-շաբաթը

Երևանը սկսվում է յուրաքանչյուրիս այգուց, դպրոցից, տնից ու սրտից: Մաքրենք ու պահպանենք   հենց սկիզբը՝ մեր այգին, մեր դպրոցը, մեր բակը…
 

Պիտակներ՝

«Երևանյան բլուրներ. Երևանը բլուրների վրայից» . Էրեբունի

Երևանը մերն է, մենք նրանը: Բլուրներ` անթիվ ու դեղին, աշնանային ու երևանյան, բարձր ու ցածր: Ավեր ու շեն Էրեբունի ամրոց, իսկ  տեսարանը սար-բլրից  լավն է ՝ մի կողմդ Էրեբունի փողոցն է իր ողջ լայնքով ու երկայնքով, շուրջը փռել տներ հին ու նոր, թաղամասը  Էրեբունի, աջ կողմն էլ բլուրներն են երևանյան:

Նկարագրություն:

Տիար Բլեյանի առաջարկած «Երևանյան բլուրներ. Երևանը բլուրների վրայից» նախագծի համաձայն էլ,  այսօր՝ դպրոց-պարտեզի 4-րդ դասարանցիների      << բլրասեր >> խմբով ճանապարհվեցինք Երևանի Էրեբունի սար-բլուր: Քայլարշավով բարձրաձանք  Էրեբունի սար և ամրոցի ավերակներ, որտեղից  հորիզոնն է բացվում առաջդ ՝ նկարես ու դիտես, հետո նորից դիտես ու նորից նկարես:  Հեռադիտակները , որոնք մեզ՝ մեր ավագ ընկերներն էին նվիրել, ծառայեցին իրենց նպատակին. մի լավ ուսումնասիրեցինք Էրեբունի փողոցը, իր բարձրահարկերով, սեփական տներով,  կրթահամալիրին էլ ձեռքով ենք արել, տեսել եք չէ՞,   Էրեբունուց բարևն առել եք չէ՞:  Բլուրներն էլ, շղթայաձև պար բռնած, կանգնել էին դիտման, որ ճամփորդները մի լավ երկինքն ի վեր ու վար անեն իրենց կարճլիկ գոյությունները:   Սարը դիտելուց, զննելուց, <<պեղելուց>> հետո, դադար առանք՝ ֆոտոպլեների, արդյունքը շուտով դպրոց-պարտեզի ենթակայքում:

 

Պիտակներ՝

Դպրոց-պարտեզի նոր խաղահրապարակը

ՆԿԱՐԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ:
Դպրոց-պարտեզի նոր խաղահրապարակը պատրաստ է ընդունելու իր հյուրերին՝ ընկերական խաղերի համար, և ոչ միայն. նորամուտը աշխատանքային և արդեն մեկ թեթև կիսաֆուտբոլ-կիսավոլեյբոլային հանդիպում տեսած խաղահրապարակում, մանրամասները՝ ֆոտոշարքում.համեցեք :)))
 

Պիտակներ՝ ,