RSS

Daily Archives: Ապրիլի 13, 2014

Համո Սահյան/ բանաստեղծություններ

Համո Սահյան

ԹՌԱՎ ԳՆԱՑ

Անտառն իմ մեջ, ես՝ անտառի…առավոտ:
Մահվան խորհուրդ: Անմահության համ ու հոտ:

Մխրճվել եմ խոր խոհերում… ու հանկարծ
Մանգղթեւիկն իջավ թեւիս ու մնաց:

Իջավ թեւիս, թեւահարեց, ծկլթաց,
Աչքերիս մեջ բեկվեց նրա աչքը թաց:

Վիրավոր էր. ոտից արյուն էր կաթում:
Աղերսարկու՝ հույսը ինձ հետ էր կապում:

Աշխարհն ինձնից ի՜նչ գաղտնիքներ է պահել,
Ծիծեռնակը ե՞րբ է մարդուն վստահել…

Անտառն ասես դարձավ հին տունը տատիս,
Զարթնեց իմ մեջ հեքիմությունը տատիս:

Տատիս նման առաջ վախը չափեցի,
Հետո վերքը տատիս ձեւով կապեցի:

Ծիծեռնակը իր առնելիքը առավ,
Ծիվ-ծիվ կանչեց, թեւին տվեց ու թռավ:

Թռավ գնաց: Տուն եմ գալիս ես մենակ,
Անտառն իմ մեջ՝ մի վիրավոր ծիծեռնակ:

  Read the rest of this entry »

Advertisements
 

Պիտակներ՝

Տեսանյութեր

 

Պիտակներ՝

Ծեր սամուրայի խրատը

wfe5iYKrS70

Ճապոնիայում, մայրաքաղաքից ոչ հեռու գտնվող մի քաղաքում ապրում էր մի ծեր սամուրայ:Մի անգամ, երբ նա պարապում էր իր աշակերտների հետ, նրան է մոտենում մի երիտասարդ ռազմիկ, որը հայտնի էր իր դաժանությամբ և կոպտությամբ: Նրա սիրելի հնարքը սադրանքն էր. նա հունից հանում էր հակառակորդին և վերջինս ընդունում էր նրա մարտահրավերը, իրար հետևից սխալներ գործում և ի վերջո պարտվում:Երիտասարդ ռազմիկը սկսում է վիրավորել ծերունուն, քարեր նետել նրա վրա, անպատվում ամենավերջին բառերով: Բայց ծերունին անդրդվելի էր և շարունակում էր պարապմունքը: Արդյունքում, օրվա վերջին հոգնած և բորբոքված երիտասարդը հեռանում է:Ծերունում անտարբերությունից զարմացած աշակերտները հարցնում են նրան. Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ ,

Սեփական ուժերին հույս դնելն ու փորձելուց չվախենալը, որպես հաջողության բանալի

Մի անգամ թագավորը հավաքում է իր բոլոր պալատականներին, որպեսզի տեսնի, թե ով է նրանցից ավելի արժանի զաբղեցնել թափուր մնացած կարևոր պետական մի պաշտոն:   DSCN8505

 Երբ թագավորության ամենաուժեղ ու ամենաիմաստուն այրերը հավաքվեցին, թագավորը, տանելով նրանց մի շատ մեծ կողպեքի մոտ, այնքան մեծ որ ոչ ոք դեռ նման բան չէր տեսել, դիմեց նրանց. «Իմ հավատարի՛մ ծառաներ, ես մի խնդիր ունեմ և կցանկանայի տեսնել, թե ձեզանից ով կկարողանա այն լուծել»,- այնուհետև, ցույց տալով կողպեքը, շարունակեց,-«սա իմ թագավորության մեջ եղած կողպեքներից ամենամեծն ու ամենաբարդն է: Ու կցանկանայի իմանալ, թե ձեզանից ով կկարողանա այն բացել»: Read the rest of this entry »

 
Տեսանյութեր

Ծաղկազարդ Օրհնության շարականը

 

Պիտակներ՝

Ծաղկազարդ (Տիրոջ մուտքը Երուսաղեմ). Ապրիլի 13-ին

Zn48yuiFT5hhpaHc9iJHgNC3rk

Հայ Առաքելական Եկեղեցին ապրիլի 13-ին նշում է Ծաղկազարդի տոնը:
Մեծ պահքի վերջին կիրակի օրը նշվող տոնը նվիրված է Հիսուս Քրիստոսի` Երուսաղեմ հաղթական մուտքի հիշատակին:
Այդ օրը նշանավորում է Հիսուս Քրիստոսի տանջանքների ու տառապանքների շաբաթվա սկիզբը, որ Նա կրեց՝ Իր վրա վերցնելով մարդկության մեղքերը: Ծաղկազարդի տոնի խորհրդի՝ Քրիստոսի՝ Երուսաղեմ մուտքի մասին վկայում են բոլոր չորս ավետարանիչները: Զատկի տոնախմբության համար Երուսաղեմ գնացող մարդիկ դուրս են եկել Քրիստոսին ընդառաջ՝ բացականչելով՝ «Օվսաննա Բարձրյալին, օրհնյալ լինի Նա, ով գալիս է Տիրոջ անունով, օրհնյալ լինի մեր հոր` Դավթի թագավորությունը, որ գալիս է: Խաղաղություն երկնքում եւ Փառք բարձունքներում» (Մարկ 10:9-10): Ժողովուրդը Երուսաղեմում նրան ընդունել է խանդավառությամբ` ձիթենու եւ արմավենու ճյուղերը, ինչպես նաեւ իրենց զգեստները փռելով ճանապարհի վրա:Համաձայն եկեղեցու հայրերի՝ Հիսուսի առջեւ հանդերձներ նետելը խորհրդանշել է մեղքերից ազատվելը: Ոստեր եւ ճյուղեր ընծայելը խորհրդանշել է առանձնակի պատիվներ եւ հանդիսավորություն: Ծաղկազարդի նախօրեին` շաբաթ օրը, կատարվում է Ծաղկազարդի նախատոնակը, բացվում է խորանի վարագույրը, իսկ հաջորդ օրը ժամերգությունից հետո, բաց վարագույրով մատուցվում է Ս. Պատարագ: Ծաղկազարդի առավոտյան եկեղեցում օրհնում են ձիթենու կամ ուռենու ոստերը եւ բաժանում ժողովրդին: Ուռենու ոստերը, որոնք անպտուղ են, խորհրդանշում են հեթանոսներին, որոնք պտղաբերեցին միայն Քրիստոսին ընծայվելուց հետո: Ոստերի փափկությունը խորհրդանշում է Քրիստոսին հետեւողների խոնարհությունը: Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ ,